متن آهنگ احمد سلو غرور

>>> تاریخ انشتار پست :1397/8/11


متن آهنگ احمد سلو غرور

دیدی آخرم به عشقت روانی شد
من که گفتم رد میدم نباشی تو
هر چی داشتم پای تو دادم رفت
تو نزدی هیچ حرفی از آشتی
با غرور تو چشمام نگاه کردی
منو کوبیدی بازم دفاع کردی از خودت
گفتی من روانیم حرفام و نشنیدی حتی یک ثانیه ام
باشه من روانی ولی من همونم که بدون تو هر جا نی
اصلا درسته هرچی بگی حق داری من واسه بودن با تو کردم هر کاری
باشه من روانی ولی من همونم که بدون تو هر جا نی
اصلا درسته هرچی بگی حق داری من واسه بودن با تو کردم هر کاری

مثل یه قبله تو رو پرستیدم تو هی خطا کردی ساده بخشیدم
انقدر بزرگم که سخت منو دیدن دنیای تو پوچ بود من دیر فهمیدم
باشه من روانی ولی من همونم که بدون تو هر جا نی
اصلا درسته هرچی بگی حق داری من واسه بودن با تو کردم هر کاری
باشه من روانی ولی من همونم که بدون تو هر جا نی
اصلا درسته هرچی بگی حق داری من واسه بودن با تو کردم هر کاری

آلبوم کجا باید برم حیرت‌انگیز است. در وهله اول به خوبی و بدی‌اش کاری ندارم. حیرت‌انگیز از این نظر که ترانه‌سرای بااستعدادی که ما می‌شناختیم در اولین آلبومش به عنوان خواننده ترانه‌هایی گفته به غایت بد؛ چه از لحاظ زیبایی‌شناسی و چه از لحاظ تکنیک ترانه‌سرایی. قاعدتا نقطه قوت آلبوم «کجا باید برم» باید ترانه‌هایش می‌بود.

از بمانی ترانه‌های ماندگار در این سال‌ها کم نشنیده‌ایم؛ از کارهای احسان خواجه‌امیری بگیرید تا چند تا از ترانه‌هایی که برای خوانندگان خارج از کشور سروده و بیت‌های ماندگاری دارد. او استاد فضاسازی در ترانه‌هایش در قطعات خوانندگان دیگر است. و حالا ترانه‌های «کجا باید برم» انگار در فضایی تهی و بی‌زمان و بی‌مکان سروده شده‌اند؛ عاشقانه‌های بی حس و حال.

لقب بدترین ارجاع و تصویرسازی در ترانه هم به بیتی از قطعه «عاشقی» می‌رسد. آنجا که می‌گوید: وقتی زلیخا می‌شوی از ناز می‌ترسم / من یوسفم از دکمه‌های باز می‌ترسم

موفق‌ترین قطعه آلبوم همان ترک «کجا باید برم» است که پیش‌تر آن را روی فیلم «لاتاری» شنیده بودیم. شاید بخشی از این موفقیتش به خاطر همین باشد که قصه مهدویان و کاراکترهایش برای ترانه فضاسازی کرده‌اند. دلیلش هر چه هست قطعه‌ای شده که در یادها می‌ماند. علیرضا افکاری ملودی خوبی برای آن ساخته و روزبه بمانی نشان می‌دهد که صدای صافی دارد که از اکثر خوانندگان پاپ این روزهای موسیقی‌مان بهتر است.

\"یادداشتی

شخصا دلیل آن دکلمه‌های اول هر قطعه را نمی‌فهمم. متاسفانه دکلمه کردن باعث می‌شود کلمات واضح‌تر به گوش برسند و نقاط ضعف‌شان بیشتر توی ذوق بزنند. مثلا در ترانه «تمرین تنهایی» اولش با دکلمه می‌خواند:‌

هر دو این زندگی رو سوزوندیم / هردو خیالمون تخته

تورو شاید یه روز بخشیدم / ولی بخشیدن خودم سخته

اگر انقدر سلیس و شمرده این‌ها به گوش‌مان نمی‌رسید شاید نت‌های موسیقی و صدای بمانی و عناصر دیگر باعث می‌شدند ذهن‌مان از ترانه منحرف شود و متوجه نشویم که تا چه اندازه کار سستی است.

همین مشکل را همه دوازده قطعه دیگر آلبوم هم دارند. نکته جالب این که به نظرم روزبه بمانی در این آلبوم کاملا تحت‌تاثیر یکی از خوانندگان خارج از کشور بوده است؛ از ملودی‌های علیرضا افکاری تا آن دکلمه اول هر قطعه و حتی شیوه خواندنش وام‌دار داریوش است. منتها وقتی سیزده قطعه در آلبوم با این حال و هوا تولید می‌شود نتیجه‌اش کپی بدی است که درنهایت حتی یکی از قطعاتش هم در خاطر نمی‌ماند.

لقب بدترین ارجاع و تصویرسازی در ترانه هم به بیتی از قطعه «عاشقی» می‌رسد. آنجا که می‌گوید:

وقتی زلیخا می‌شوی از ناز می‌ترسم / من یوسفم از دکمه‌های باز می‌ترسم

ایراد ترانه‌ها بیشتر از آن که مضمونی باشد به انتخاب سرسری واژگان برمی‌گردد. دم دستی‌ترین کلمه‌ها برای بیان احساس یا وضعیت و رعایت وزن و قافیه انتخاب شده است. ارجاع‌تان می‌دهم به قطعه‌ «من حافظم» که اتفاقا می‌توانست کار خوبی باشد. یک بیت خیلی خوب آن اوایلش است که می‌گوید:

شاعر شدم که فکر تو را بازتر کنم / زورم به مشت فکر خودم هم نمی‌رسد

و درست لحظه‌ای که می‌خواهید به ترانه امیدوار شوید بیتی دارد که از لحاظ محتوایی زیباست ولی از لحاظ زیبایی‌شناسی با استفاده از «یه» آن را خراب کرده است:

من یه شاعر شدم که بعد از تو / عشقو با مرگ زندگی کرده

در صورتی که «یه» هیچ بار معنایی اینجا ندارد و مشخصا برای حفظ وزن از آن استفاده شده است.

\"یادداشتی

از آهنگ سوم به بعد ملودی‌ها دیگر به گوش‌تان آشنا می‌شود. تم‌های تکراری خسته‌تان می‌کند. علیرضا افکاری سازبندی‌های مشخصی دارد که در همان گستره حرکت می‌کند. هیچ نکته تازه‌ای نیست که یک قطعه را از قطعه دیگر متمایز کند. میان سیزده قطعه (که تعدادش برای آلبوم اول یک خواننده هرچند سال‌ها به عنوان ترانه‌سرا فعال بوده زیاد است) فقط «شلیک» حال و هوایی کمی متفاوت‌تر دارد. روزبه بمانی هم موفق می‌شود در یکی دو جا که قطعه از گامی به گام دیگر مدولاسیون می‌کند توانایی‌هایش را به عنوان خواننده نشان بدهد. بمانی در کل صدای صاف خوبی دارد که شاید اگر کمی رویش کار کند بتواند وجه ممیزه‌ای به آن ببخشد که یک خواننده پاپ خوب ماندگار شود.

اما در حال حاضر هیچ عنصری نیست که باعث شود فکر کنیم روزبه بمانی و آلبوم «کجا باید برم» قرار است جریان جدیدی در موسیقی ایران ایجاد کنند. راستش حتی نسبت به ترانه‌سرای بااستعدادمان هم کمی بدبین شدم. انگار برای دیگران بهتر ترانه می‌گوید. روزبه بمانی می‌تواند اسمش را به عنوان اولین ترانه‌سرایی ثبت کند که برای خودش کم‌فروشی می‌کند، نه دیگران!

ترانه‌های صادراتی‌اش اصولا بهتر است. یا شاید هم هنوز آنها خواننده‌های بهتری هستند و می‌توانند قطعات موسیقی بهتری در جریان پاپ تولید کنند.

متن آهنگ میثم ابراهیمی بنام زود گذشت

>>> تاریخ انشتار پست :1397/8/11

دانلود آهنگ جدید میثم ابراهیمی بنام زود گذشت (با کیفیت 320)

تنظیم ، میکس و مسترینگ: مسعود جهانی / شعر و ملودی: مهدی دارابی

Download New Music Meisam EbrahimiZood Gozasht

به همراه متن آهنگ

\"میثم


متن آهنگ

یادم نمیره هر چی میره جلو بدتر میشه
چند وقته تو رفتی حواسم و پرت میکنم
اما من به سختی میتونه یادم بره
انگار پیشم نشستی آخه تو واسم نفسی
عاشق مگه میتونه عشقش و ول کنه
جای خالیش و با یکی دیگه پر کنه
مگه میتونه بگذره از اون همه خاطره
خیلی باید بگذره عشقت از دلم بره
دروغ بود همش انگار همه بازی بود
تو میریختی اشک دیدم واسط عادی بود
قلب من شکست انگار که یه خواب بودی زود گذشت و رفت
دروغ بود همش انگار همه بازی بود
تو میریختی اشک دیدم واسط عادی بود
قلب من شکست انگار که یه خواب بودی زود گذشت و رفت

بعد تو تا دم صبح تو کوچه ها گمم
پرسه میزنم تو نیستی تنها شدم
دستی دستی این دل و زدی شکوندی
تو حتی پای قولتم نموندی
دروغ بود همش انگار همه بازی بود
تو میریختی اشک دیدم واسط عادی بود
قلب من شکست انگار که یه خواب بودی زود گذشت و رفت
دروغ بود همش انگار همه بازی بود
تو میریختی اشک دیدم واسط عادی بود
قلب من شکست انگار که یه خواب بودی زود گذشت و رفت